Enrico Vignati ci parla de “La nòte de Nadal”

Enrico Vignati ci parla de “La nòte de Nadal”

“La nòte de Nadal”

Vöri fa un pas indré, prima da cumincià a cüntà, cume nöme
la pasèveme  una note insì speciale, e turnà a tanti ani fa
quande nèla Cesa Granda , gh’èra mèsa a mešanòte. 

L’èra el modo püsè bèl pèr spetà in adurasiòn, perché quande
l’èr finida l’èr Nadal, ma per dabòn.

Gh’èr però chi el bambén la bagneva indrèn nel vén, propi arènta,
al Circulen; e per queste che el Prevòste, dopu un po’ de pensamènti,
la deciš, la fo a desur, insì almenu ièn in sentùr.

Növe e meša tüti  in Cesa, apèna ‘ndrèn gh’è Sant’Antoni, li tacade
gh’è una scala che te porta al sutèrani; cin basei, na meša cürva e
te sènti le šampogne, quater pasi e lì davanti el presepi ilüminàde.

Statue grande tame un ome, el mulén cun la so’ röda, e le pègure
impustade che i ghe gìrun tüte inturne; un spetàcul pri fiulèn,
tüti li a spetà el Bambèn.

Dopu mèsa tüti föra, sul sagrà gh’era Brachén cun la banda al gran completo,
per mešura de sunàde: el Nadal l’èra rüvade. 

Tùta note per le strade, tanta müsica e cantàde, a ogni ca’ gh’èra l’üss vèrte,
pr’un café o un bicerén e anca quater bufetén.

Fèva frège, se šelèva, vùš e müsica calèva, pian pianén levèva el sul,
l’èra ura da ‘ndà in lete, el Bambén l’èra nasüde.

Vèri  l’üss, cavi le scarpe e pian pian vo su dla scala,
“mama auguri, son rüvade, scüsa se t’ho dersedàde”.

La so’ vuš dedré dlà porta, la respùnde e la me ciàma,
“tanti auguri bèl testòn, dal papà e dala mama”.


tratto dal libro “Fergüie de Memoria” di Enrico Vignati


 

Condividi l'articolo su

Riproduzione Riservata